ما روح هنر رو به چندتا اسکناس پاره نمیفروشیم آقا. لطفن اسکناس نو بدین.

مثل آرزوی پروازبرای یه شاه افسانه ایزود به دنیا اومدیم. مثل آرزوی آوازبرای دختری توی ایران دیر به دنیا اومدیم. مثل آرزوهای بیموقعمثل انسانهای گمشده در زمانکاش آرزو نمی کردیمکاش به دنیا نمی اومدیم.

دیروز خوابت رو دیدمفکر میکردم دیگه فراموشت میکنم اما انگار اینجایی درست درون شاه نشین چشمم. حالا توی بیداری هم باز رویات رو میبینم.آخ که چقدر دلم تنگته

بهار - پیش شاد بودمبهار - قبلش شادتر از اونو بهار قبلترشباید من رو توی بهار کودکیم می دیدی.

واژه ها ترس از جاری شدن داشتن، پس جای خود را به سکوت دادن تا فاصله ای باشد میان ما شدن.

روزهای اول توی خوردن شیر مشکل داشتم؛ بعد رسید به ماست و پنیر و دوغ. دکترها میxadگفتن احتمالن به خاطر حساسیت به لاکتوز نمیxadتونم لبنیات مصرف کنم. اما مشکل به اینجا ختم نشد. یه مدت که گذشت دیگه طعم گوشت هم برام قابل تحمل نبود. تخم مرغ که با هیچ ادویه و سسی قابل خوردن نبود. با خودم فکر کردم شاید گیاه ...

صبح به اتوبوس نرسیدم. ظهر به دسر ناهار اداره. بعد از ظهر به خلوتی خیابون. الان هم به قرار با تو. امروز کلن قرار بود دیر برسم. شاید به خاطر این بود که دیر از خواب بیدار شدم. که اون هم دلیلش دیر خوابیدن دیشب بود. بخاطر این که داشتم تا دیر وقت به تو فکر میکردم. بعدش که خوابم برد خوابت رو دیدم بیدار که ...

چشمانت بزرگترین دزدان عالمند گر گره بخورند با نگاهیمی ربایند هوش و دل را چشمانت درخشان ترین ستاره ی آسمانند گر بتابند بر نگاهی نور بخشند دل ها را چشمانت نوید بخش مهر بر زمینند گر فرونشینند بر نگاهم باز عاشق کنند من را

و کاش ترس در دلم رخنه می کرد آنگاه که نفس هایم با عشق تو آغاز شد آنگاه که سر بر آستانت فدا شد آنگاه که دل در خواستنت زار شد کاش از رفتنت ترسیده بودم رامین رمضانیان. همه نوشته هام مال خودم چرا اسمم رو زیر بعضی هاش می گذارم نمی دونم.

دنیا پر از تماشاگر است دنیا پر از خواب است دنیا پر از خیابان های بی انتهاست دنیا پر از مهمانی ست اما اگر تو میانشان نباشی پر از خالی است

در تاریکی شبدر کنار رقص شعله آتشچقدر گرم با تو بودنم.و تو چقدر غرق ندانستنی. و چقدر زیباست این ندانستنو چقدر تلخ است این سکوت من تو می رویآتش خاکستر می شودخورشید لعنتی طلوع می کندو من از سرمای درون بی زارم.

دلم زنی را می خواهد که با او تانگو برقصمزن دیگری که با او دردل کنم.دیگری برای پرواز فکرمو زیبایی برای عشق بازی زنی که گاه گاه برایش گلی بفرستمو زنی که بدانم هیچگاه به او نمی رسم اما ته قلبم او را دوست داشته باشم.دیگری که در سکوت پریشانیه زلفش را نوازش کنمو زنی که گاهی دلم برای عطرش تنگ بشود می دانم ...

هر گاه زنی را دوست داشتم رهایش کردم هر گاه به زنی علاقه مند شدم از او دور شدم هر گاه زنی را عاشقان می پرستیدم از او فاصله گرفتم چون می ترسیدم که گاهی نتوانم او را غرق در خوشبختی کنم. حال به تو رسیده ام. دلم می خواهد از تو متنفر باشم می خواهم غرق در نفرت به تو بنگرم می خواهم آنقدر دوستت نداشته باشم ک...

نفس کوتاهی می کشیریه هایت پر از اکسیژن،که از ذره ذره وجودت عبور می کند. از تمام سلول هایت گذر می کند.و بی مهابادر بازدمی کوتاهاز مسیر نایت می گذرد،لرزش حنجرهتچرخش زبانتتکان خوردن لب هایتو خروج نام من,از صدایی که از تمام تو گذر کرده است.و من عاشق تر می شوم. رامین رمضیانیان